Ölüm, boşluk ve hiçlik üzerine…

Standard

Geçen hafta gazetede bir ölüm haberi gördüm. Bir tanıdığımın. Arkadaşım diyemiyorum çünkü öyle bir yakınlık yoktu aramızda.  Ortak bir yanımız vardı. Bir zamanlar aynı adama aşıktık. O adam da bana. Ben daha iyi olduğumdan değil, aşık olduğumuz adamın seçimleri kadınlardan yana olduğundan üstün gelmiştim bu aşk yarışında. O, büyük ihtimalle alışıktı bu yenilgilere, zor yolun yolcusu olduğundan. Herşeye rağmen beni evinde ağırlamıştı karlı bir kış akşamı. Bize güzel şaraplar ikram etmişti, güzel sohbetler eşliğinde. Başarılıydı, akıllıydı, iyi insandı.

Onun ölüm haberi soğuk su gibi çarpmıştı yüzüme. Sabah sabah gazeteden bana bakan gülen yüzü de benim şaşkınlığım kadar soğuktu büyük ihtimalle aynı saatlerde. Çok iyi tanımazdım onu, ama çok sarsıldım. Ölümün yakınlığı, zamansızlığı, beklenmedik anlarda beklenmedik köşelerden çıkagelme halleri, avaz avaz bağıran suskunluğu aklımın kocaman bir köşesine siniverdi o haberden sonra. Bir boşlukta yüzer oldum, aklım fikrim hep O’nda…

Düşündüm, düşündükçe işin içinden çıkamadım… Sonra bıraktım kendimi bir boşluğa, kocaman bir hiçliğe… Gördüm ki, insan aslında hiçken hatırlıyor gerçeği, hatırladıkça biliyor, bildikçe tekrar unutuyor. O hiçlikte, bedenin sadece bir adres olduğunu fark ettim. Gidenin sadece yeni adresini bize vermediğini. Ruhun ölmediğini, yaşam döngüsünün içinde başka sınavlara, başka yaşayışlara, başka hatırlama şekillerine yönlendiğini hissettim. İşte o zaman, O’na ruhunun içinde rahat edeceği yeni bir adres diledim.

Böyle acayip ruh hallerinde, düşünmeler ve hatırlamalar arasında gidip gelirken, hayatıma değişik bir şey girdi: Meditasyon. Aslında ilk kez girdi diyemem. Meditasyon benim için peşinde koştuğum ama pek yakınlaşamadığım bir sevgili gibi. Yıllardır denerim ona dokunmayı, kapısına kadar giderim ama içeri giremem. O mu beni buyur etmez, ben mi içeri girince olacaklardan korkarım, bunca zaman bilemedim. Ama geçen gün bir meditasyon çalışmasına dahil olduğumda, sonunda o kapı açıldı.

İçeride bir boşluk. Boşluğun ben, Ben’im boşluk olduğumu ve bu ikilinin muhteşem bir uyum içinde “hayat” olacağını tahmin bile edemezdim.  Oysa bize öğretilen anlamlarda boşluk pek de pozitif bir şey değil… İçi boş olan şeyleri sevmeyiz bizler. Herşey dolu dolu olsun isteriz. Boşu doldurur, hatta taşırırız, sonra da hayıflanırız. Boş boş duramayız, boş kafalıları sevmeyiz, içimizdeki boşluğun tınısından şikayet ederiz. Çünkü hatırlamayız boşluğun bizi anlamlı kıldığını; boşluk olmasa bizim fiziksel bedenimizin bile bir ağırlığının olmayacağını.

Primordial Sesler Meditasyonu sayesinde ben bu boşluğa girdim. Bedenim kalmadı, dünya kalmadı, düşünceler silindi, sesler boşluğun dışında rahatsızlık vermeyen uzak vızıltılar gibi kaldı. Zaman dışarıda akmaktaydı ama o boşlukta ne zaman vardı, ne benlik. Tam bir bütünlük hali, tam bir evini bulma hissi, gerçek bir aidiyet hakimdi o 15 saniye gibi gelen 15 dakikaya.

Eğitmen “İnsan meditasyon halindeyken boşlukta olduğunu bazen sadece boşluktan dönünce anlar” dedi ben boşluktan dönmüş olmanın şaşkınlığını yaşarken. O kapı sonunda açılmıştı. “Peşinden koştuğum”, peşini bıraktığım öylesine bir anda, beni kucaklamıştı. Ve o kucaklama benim için gerçek bir farkındalığın aşkını zerk etti kanıma.

Anladım ki insanı her türlü bağımlılıktan, değersizlik hissinden,  ezici egodan, “ben”merkezcilikten kurtaracak şey bu meditasyon denen sır. Ve sır içimizde, o boşlukta.

Boşluk… Ölümün var olmadığı, hiçbirşeyin anlamının kalmadığı muhteşem hiçlik sahası….

İşte o boşlukta O’nun ölümü kalmadı. Yenisinin doğumu da… Ben kalmadım… Siz de…

Doldurulamayan o boşlukla hergün randevum var artık… Umarım siz de oralarda olursunuz bir gün ve birbirimizi görmeden, sadece “bir” olduğumuzu hissederek selamlaşırız…

medi

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s