HAYATIN ALBÜMLERİ…

Standard

Albümlere bakmak hayatı çok eğlenceli ve hafif hale getiriyor.

Geçen gün çocukluk resimlerimin olduğu, rafa kaldırdığım, tozlu  bir albüme denk geldim. İçini bir açtım, neler göreyim: Annem, babam, teyzem, ve diğer birçok yakınım benim yaşlarımdaki halleriyle bana gülümsüyor. Saçlar ve kıyafetler  o dönemin trendlerinden etkilenmiş, annem ve teyzem bildiğin yıkılıyor: fıstık gibiler! Ben yanlarında Dafne kadar bir veletken, onlar beni almışlar aralarına, objektife vargüçleriyle gülümsemişler. O gülümseme esnasında benim birgün onların o günkü yaşında olup, onların gülümseyen resimlerine geri gülümseyeceğimi akıllarından bile geçirmemişlerdir eminim.

Ama hayat böyle bir şey: yakalayabildiğin anlık kareleri saklama kabına koyup, aklına gelmeyenleri sana hatırlatıveriyor. O kareler olmasa ben onların o hallerini hatırlayamazdım. Şimdi ise kalbim sıcacık, sanki o resmin içine girivericem ve sohbete başlayacağız.

Kendime bakıyorum. Henüz hiç yara almamış, çocuk hallerime. Bir pastanın ardında pastanın üzerindeki iki muma bakıyorum. Şimdilerde pastaya mumları sığdıramazken, o zamanki hayat üzerindeki 2 senelik imzama. Hayatın benim için neler hazırladığını bilmeden, annemin kucağında konforlu bir şekilde mumlara uzanmışım; üflüyorum. Şimdilerde hepsini üflemeye gücüm yetmiyor. Konfor ise uzak bir yıldız.

Ne çok yorgunluk, bıkkınlık biniyor üzerimize yıllar geçtikçe.  Boş sayfalar doluyor, kalplerimiz ufak ufak çiziliyor, beynimiz bir sürü zırvayla doluyor. Tertemiz zihinlerimiz kirleniyor. Hayat dediğin akışta sürükleniyoruz, oraya buraya çarparak ve kim olduğumuzu unutuyoruz.

Unutmak insanlığın en büyük laneti bence.

Unutmamayı hatırlamak için sık sık dönüp albümlere bakmak lazım. Yol boyunca kaybettiğimiz şeyler o resimlerde gizli aslında. Annemizin umutları, çocukluğumuzun koşulsuz mutluluğu, sevdiklerimizin huzurlu suskunluğu, hayatın sadece “an”dan ibaret olduğu gerçeği.

An’ı hep yakalamak için, gülümseyin “Çekiyoruuuuuum”, Çektim!

Bundan sonra kesinlikle daha çok fotoğraf çekeceğim. Çünkü Dafne de birgün benim bu yaşımdaki halimle karşılaşsın, o da bana benim yaşındaki haliyle dokunsun istiyorum… Rengi solmuş bir fotoğrafta da olsa…

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s